رفتار مردمی پیامبر

محبوبيت پيامبر(ص)

در اين واقعيت نمى‏توان ترديد كرد كه پيامبر اعظم(ص) هم در حيات و هم بعد از ارتحالش از چهره‏هاى محبوب جهان بشريت می باشد ، او آنچنان محبوب بود كه به هنگام وضو، مسابقه بود براى گرفتن زيادى آب وضوى پيامبر و گاه كار به زد و خورد مى‏كشيد.(1) در ماجراى صلح حديبيّه «عروة بن مسعود» كه به نمايندگى از قريش براى مذاكره با پيامبر(ص) آمده بود. به سران قريش چنين گزارش داد:
«من شاهان بزرگ را ديده‏ام، قدرتهاى بزرگى مانند قدرت كسرى قيصر روم، سلطان حبشه را مشاهده كرده‏ام و موقعيت هيچكدام را ميان قوم خود مانند محمّد نديده‏ام. من با ديدگان خود ديدم كه ياران او نگذاشتند قطره آبى از وضوى او به زمين بريزد و براى تبرك آن را تقسيم نمودند. اگر موئى از محمّد بيفتد فوراً آن را بر مى‏دارند بنابراين سران قريش بايد در اين موقعيت فكر و تأمّل كنند.»(2) اين تنها نمونه‏اى اندك از محبوبيت گسترده پيامبر(ص) در زمان حياتش بود.
بعد از ارتحال نيز روزبروز بر محبوبيتش افزوده شده تا آنجا كه امروز بيش از يك ميليارد و پانصد ميليون انسان با كمال افتخار خود را پيرو حضرت دانسته و هر روز چند بار شهادت به رسالت او مى‏دهند.

راز محبوبيّت پيامبر(ص)

سؤال اين است كه راز اين محبوبيّت چه بود؟

بايد اين راز را در دو بخش جستجو كرد: 1- بخشى از اين راز را بايد خدائى دانست، او بود كه محبت پيامبر را در دلها قرار داد:
«انّ الّذين آمنوا و عملوا الصالحات سيجعل لهم الرحمن ودّاً»(3) تحقيقاً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند خداوند رحمن محبتى براى آنان در دلها قرار مى‏دهد.
اين سنت خداوند است كه محبت مؤمنان را در دلها قرار مى‏دهد و پيامبر در قلّه ايمان و عمل صالح قرار داد.
در حديثى از پيامبر(ص) مى‏خوانيم: «انّ اللّه اذا احبّ عبداً دعا جبرئيل فقال يا جبرئيل انّى احبّ فلاناً فاحبّه قال فيحبّه جبرئيل ثم ينادى فى اهل السماء انّ اللّه يحّب فلاناً فاحبّوه قال فيحبّه اهل السماء ثم يوضع له القبول فى الارض؛ و انّ اللّه اذا ابغض عبداً دعا جبرئيل فقال يا جبرئيل انّى ابغض فلاناً فابغضه، قال فيبغضه جبرئيل ثم ينادى فى اهل السماء انّ اللّه يبغض فلاناً فابغضوه قال فيبغضه اهل السماء ثم يوضع له البغضاء فى الارض.»(4)
هنگامى كه خداوند كسى از بندگانش را دوست دارد به جبرئيل مى‏گويد من فلان كس را دوست دارم پس او را دوست بدار، جبرئيل او را دوست خواهد داشت سپس در آسمانها ندا مى‏دهد كه‏اى اهل آسمان خداوند فلان كس را دوست دارد و به دنبال آن همه اهل آسمان او را دوست مى‏دارند سپس پذيرش اين محبت در زمين منعكس مى‏شود و هنگامى كه خداوند كسى را دشمن بدارد به جبرئيل مى‏گويد من از او متنفرم او را دشمن بدار پس جبرئيل او را دشمن مى‏دارد سپس در ميان اهل آسمانها ندا مى‏دهد كه خداوند از او متنفر است او را دشمن داريد، همه اهل آسمانها از او متنفر مى‏شوند سپس انعكاس اين تنفر در زمين خواهد بود.
2- دومين راز محبوبيت را بايد در رفتار و عملكرد مردمى ديد رفتار و عملكردى كه مولى على(ع) چنين توصيف مى‏كند:
«خالطوا النّاس مخالطة ان متم معها بكوا عليكم و ان عشتم حنّوا اليكم.»(5)
با مردم چنان زندگى كنيد كه اگر مرديد بر شما بگريند و آنگاه كه در كنار آنان بسر مى‏بريد به شما عشق بورزند.»
اين رفتار مردم معيار «رفتار مردمى» است.
اسوه اين رفتار، رفتار پيامبر اعظم(ص) و امامان معصوم سلام اللّه عليهم اجمعين است، آنها در حياتشان كاملاً محبوب بودند و در مماتشان هم همه را داغدار مى‏كردند.

 

پى‏نوشت‏ها :

1. التبرك ، ص 61 تأليف مرحوم آية اللّه احمدى ميانجى .

2. سيره ابن هشام، ج 2، ص 314؛ تاريخ طبرى، ج 2، ص 274 و 275، فروغ ابديت، ج 2، ص 189.

3. سوره مريم، آيه 96.
4. فى ظلال القرآن، ج 5، ص 454.
5. نهج البلاغه، حكمت 10.

مدیریت پیامبر(ص)

مدیریت پیامبر اعظم(ص)

یکی از ارکان زندگی اجتماعی مدیریت است زیرا در اجتماع منافع ومقاصد افراد و سرنوشت اشخاص با یکدیگر ارتباط و اشتراک پیدا می کند . از همین جا است که هماهنگی بین افراد و واحد های اجتماعی هدایت به سوی هدف و نظارت بر ضوابط و ارزش یابی کارها ضرورت مدیریت را روشن می سازد . در بینش اسلامی همچنین مدیریت به عنوان مسئولیتی سنگین همراه با خدمتی گسترده طرح می شود و مدیریت اسلامی مدیریت را برای خدمت می خواهد نه برای ریاست .

ابعاد مدیریت :

1- سعه سدر :
یکی از ابزار بسیار موثر در مدیریت سعه سدر است . حضرت علی (ع) می فرمایند : "ابزارمدیریت شرح صدر و گشایش سینه است " شرح صدر موهبتی است که هنگام بعثت پیامبران از جانب خدا به آنها اعطا شد . 

2- نیروی انسانی :
مدیر بیشتر طرح ها واندیشه های مدیریت را از طریق همکاران انجام میدهد در مدیریت انبیاء نقش همکاران وهمراهان در ترویج اندیشه های الهی از موقعیت خاصی بر خوردار است .

3- قانون :
قانون وسیله وطریقی است که مدیر با ان مجموعه تشکیلات خود را به طرف مقصود هدایت می کند حدود ومرز های تشکیلاتی به وسیله قانون مشخص می شود و مدیر با معیار های قا نونی فعا لیت های همکاران وروند حوزه مسئولیت خود را کنترل میکند .

معیار های شایستگی در مدیریت اسلامی :

استوانه های هر تشکیلات و پایه های هر سازمانی بر زمین اندیشه استوار است و معیار های ارزشی ثمره نهالی هستند که در زمین اندیشه می رویند . از این رو کلیه چهار چوب ها و گزینش ها و تقسیم مسئولیت ها بر اساس معیار های ارزشی تنظیم می شود .

1- ایمان :
در نظام اسلامی مدیریت ها وسر پرستی ها به کسانی واگذار می شود که در بعد اندیشه وعمل اسلام را قبول داشته باشد از دیدگاه قران کریم بر طبق سنت خداوندی ومشیت الهی مدیریت وسر پرستی زمین باید به دست صالحان وشایستگان مومن باشد خداوند در قران میفرماید ((ان الارض یرثها الصالحون : به طور حتم بندگان شایسته وصا لح من "مدیریت " زمین را وارث خواهند شد)) (انبیاء /105)

2- دانش و آگاهی :
از نظراسلام مدیریت یک تشکیلا ت به کسی واگذار می شود که صرف نظر از ایمان از دانش اداره واگاهی های لازم را نسبت به ان تشکیلات داشته باشد . اسلام این اصل عقلی را که " باید کار را به کاردان سپرد " قبول دارد ودر تعلیمات خود چنین اموزش می دهد که اداره امور باید به کسی سپرده شود که دانش ان کار را داشته باشد .

3- کفایت :
مدیریت واداره یک سازمان را نمی توان به هر ادم با ایمان ومتخصصی وا گذرا کرد زیرا در مدیرت ایمان وتخصص شرط لازم است ولی شرط کافی نیست بلکه باید شخص توانایی و کفایت اداره کردن را داشته باشد ودر یک جامعه ایمان وتخصص رادر خارج از ذهن با یکدیگردر امیخته وبه ان نمود عینی می بخشد .

پیام رهبر

پیام مقام معظم رهبری به مناسبت حلول سال ۱۳۸۵ (سال پیامبر اعظم^(ص))

... در اين مقطع زمانى، ياد و نام مبارك پيامبر اعظم از هميشه زنده تر است؛ و اين يكى از تدابير حكمت و الطاف خفيّه ى الهى است. امروز امت اسلام و ملت ما بيش از هميشه به پيغمبر اعظم(ص) خود نيازمند است؛ به هدايت او، به بشارت و انذار او، به پيام و معنويت او، و به رحمتى كه او به انسان ها درس داد و تعليم داد. امروز درس پيغمبر اسلام(ص) براى امتش و براى همه ى بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است. پس نام امسال به طور طبيعى، نام مبارك پيامبر اعظم(ص) است. در سايه ى اين نام و اين ياد، ملت ما درس هاى پيغمبر(ص) را بايد مرور كند و آنها را به درس هاى زندگى و برنامه هاى جارى خود تبديل كند. ملت ما به شاگردى مكتب نبوى و درس محمّدى (صلّى اللَّه عليه وآله) افتخار مى كند. ملت ما پرچم اسلام را در ميان امت اسلامى با استقامت و استحكام برافراشته است؛ سختى ها را تحمل كرده است و كاميابى هاى حضور در اين ميدان شرف و افتخار را ديده است و به فضل الهى، كاميابى هاى بيشتر در راه است.
ما درس اخلاق پيغمبر(ص)، درس عزت پيامبر اعظم(ص)، درس علم آموزى و درس رحمت و كرامت و درس وحدتى را كه ايشان به ما داد و درس هاى زندگى ماست، بايد در برنامه ى زندگى خودمان قرار بدهيم.
امروز دولتى مصمم و خدمتگزار در وسط ميدان، با مردمى آماده به كار و سرشار از اميد، و با جوانانى پُرشور و بااستعداد، در اين سرزمين حضور دارند و اين نويد بزرگى براى آينده ى كشور و ملت ماست.
از خداوند متعال خواهانيم كه روح مطهر پيامبر اعظم(ص) را از ما خشنود كند و بركات خود را به آن پيامبر رحمت و عزت و به امت او روزبه روز افزون فرمايد؛ و قلب مقدس ولىّ عصر (ارواحنافداه) را از ما شاد كند و ما را در پيمودن اين راه دشوار موفق و مؤيّد بدارد؛ و روح شهيدان عزيز و روح مطهر امام بزرگوار ما را در جوار اولياء و بندگان صالحش، سرشار از نعمت خود قرار دهد.

کلام ولایت

در سایه کلام ولایت

در سایه نام مبارک پیامبر اعظم(ص) ملت ما درسهای پیغمبر را باید مرور کند و آنها را به درس های زندگی و برنامه های جاری خود تبدیل نماید .

مقام معظم رهبری^(مدظله)

 

بیان رهبری

پیامبر اعظم(ص) در بیان رهبر معظم انقلاب(مدظله)

یکی از زیباترین و دلپذیر ترین بیانات رهبر معظم انقلاب حضرت آیت اله العظمی خامنه ای (مد ظله) خطبه ای بود که در تاریخ ۲۳/۲/۷۹ در ترسیم اخلاق فردی و حکومتی پیامبر اعظم(ص) بیان فرمودند .

برای دیدن متن کامل خطبه فوق روی ادامه مطلب کلیک کنید .  

 

عکس

اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول الله

خلیل شفیعی

شعری از «خلیل شفیعی» در مدح پیامبر اعظم (ص)

 

ای جلوه رخت زده آتش به جان گل

نامت محمد است و نشانت، نشان گل

ميلاد باشكوه تو ای باغبان نور

 همزاد نغمه‌خوانی بلبل زمان گل

قرآن تويی چو خيره نظر می‌كنم به نور

گل می‌كند دوباره نگاهم ميان گل

اين جای حيرت است كه در گلشن كساء

هم شاخه گلی تو و هم باغبان گل

ای باغبان آل خدا در زمين بكار

با مهديت دوباره تو يك آسمان گل

اخلاق محمدي

اخلاق محمدي (ص) وجوانان

همه پیامبران الهی آمدند تا مکارم اخلاق را به بشر تعلیم دهند و در سایه دستورات نورانی دین و عمل به آنها، روح و جسم ایشان را تزکیه نمایند پر واضح است که ارزش تزکیه به مراتب از تعلیم بیشتر است اگر چه هر دو بمثابه دو بال برای پرواز انسان هستند.

نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) بعنوان خاتم انبیاء و رُسُل و گل سر سبد عالم بشریت و اسوه ی حسنه، از سوی خدای سبحان مبعوث شد تا بنا به فرمایش خود آنحضرت، مکارم اخلاق بشری را به کمال نهایی خود برساند.«انی بعثت لاتم مکارم الاخلاق».

 در مدت 23 سال پیامبری آن وجود نورانی ، با معجزه و هدیه آسمانی اش یعنی قرآن، حجّت را بر همگان تمام و رسالتش را با معرفی اوصیاء خویش به احسن وجه به انجام رساند و امر الهی را در سخت ترین شرایط به امت ابلاغ  نمود. فلذا آیه تکمیل نعمت نازل شده که: «الیوم اکملت لکم دینکم و اتمت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا...».

پس دین اسلام با پیامبری نبی مکرم اسلام حضرت محمد(ص) بعنوان مکتب تعالی بخش بشریت به بهترین وجه به امّت تقدیم شد.

بعد از پیامبر(ص) نوبت به مفسران حقیقی قرآن بعنوان کتاب آسمانی دین اسلام رسید، یعنی حضور هدایت گر اهل بیت عصمت و طهارت(ع)... هم ایشانی که قرآن ناطق و حقیقت قرآنند.

هر کدام از اهل بیت بنا به اقتضاءات زمان و تنگناها و شرایط سخت زمان خویش به نوعی به وظیفه الهی خویش عمل کردند. امّا به لطف الهی شرایط زمانی دوران امامت امام باقر(علیه السلام) و خصوصاً  امام جعفر صادق(علیه السلام) برای تفسیر حقیقی قرآن و سنّت و برگزاری جلسات علمی و شکافتن مباحث فقهی و دینی از همیشه فراهم تر بود تا جائی که از کرسی­های دروس فقه و مباحث علمی و اعتقادی آنحضرت (علیه السلام) هزاران نفر از اقصاء نقاط جهان بهره می­بردند. در این موقعیت حساس و حیاتی امام(علیه السلام) توانست اصول و پایه های فقه محکم و نورانی جعفری را که همان درک حقیقی از قرآن و سنّت و تداوم بخش راه پیامبر اعظم و حضرت امیر علیهم السلام و در یک کلمه صراط مستقیم است را استحکام بخشد و جامعه اسلامی و شیعی امروزه مدیون فقه با برکت جعفری است. چنانکه امام خمینی(ره) در وصیتنامه سیاسی، الهی شان، پیروی مذهب فقه جعفری را از افتخارات شیعه و کشور اسلامی مان برشمردند.

درود

درود بر پيامبر(ص) از زبان امام سجاد(ع)

... همچنان وى را سپاس گذاريم كه با بعثت بنده پرهيزگار و گرامى خود محمد(ص) بر ما منت گذاشت و دنياى تاريك ما را در فروغ اين چراغ آسمانى روشن فرمود.
امت هاى گذشته از اين شرف كه بر امت ما كرامت شده, محروم بودند.
نور محمد(ص) در آسمان ها عطيه اى بود كه طى روزها و روزگارها ذخيره مانده بود تا سرانجام در آخرالزمان به امت مرحومه ارزانى شود و روشنايى خاموشى ناپذيرش بر دل و جان ما بتابد. قدرت الهى هرگزشكست نمى خورد و به بنياد ارادت و مشيت عليايش هرگز خلل نمى رسد.
اراده كرده بود كه آخرالزمان را از بركت وجود محمد(ص) شاداب و آباد بدارد و قدرت لايزالش اين بركت را از صبح ازل به خاطر ما نگاه داشت تا آن روز كه لواى نبوت به دست گرفت و در وحشتكده ى مظالم و معاصى و كفر و شرك, صلاى توحيد در داد. و بدين ترتيب او را خاتم انبيا قرار داد و ما را نيز به نام خاتم امت ها ياد فرمود. ما را به نام خاتم امم ياد فرمود و بر اقوام و ملل گذشته, سيادت و برترى بخشيد.ما رادر برابر لجاج و انكار گمراهان گواه گرفت و به شمار اندك ما بر گروه هاى انبوهى كه در اعصار و قرون مى زيستند, افزونى داد.
به روان پاك محمد(ص) درود باد كه وحى تو را با امانت و صميميت به بندگان تو رسانيد و به شايستگى از ميان بندگان تو مبعوث شد و جناب اقدس تو بر قامت وى خلعت نبوت پوشانيد. محمد(ص) امام رحمت و واسطه ى فيض و پيشواى خيرات و اصلاحات و كليد بركت و نعمت بود.محمد(ص) دين مقدس تو را در زمين آن چنان كه سزاوار بود با علو و عظمت جلوه گر ساخت.
آن چنان كه جان عزيز خود را به رضاى تو در راه جهاد مقدس خويش بر كف گذاشت; تن نازنين خود را نيز به خاطر تو در طوفان حوادث به مشقت ها و رنج ها تسليم فرمود.
پيشانى بندگى در پيشگاه عظمت تو بر خاك نهاد و دست التجا و تضرع به درگاه تو برافراشت. دودمان خويش را براى اعتلا و عظمت كلمه توحيد به قربانگاه گسيل كرد و بر خويشاوندان خود كه هم چنان به مكابره و عناد ادامه مى دادند و از انحراف به استقامت نمى گراييدند, حمله برد و رشته ى رحامت را با دم شمشير ببريد. بيگانگان مومن و صالح را به خويشتن نزديك ساخت و خويشان ملحد و منافق را به جرم الحاد و نفاق, بيگانه شمرد و از جوار خويش طردشان كرد.
محمد(ص) در راه رضاى تو, سياه را بر سفيد و درويش را بر توانگر و بيگانه را بر خويش و دور را بر نزديك, برگزيد و عاشقانه به تبليغ وحى تو و اعلاى قانون تو و تعظيم قرآن تو پرداخت. تا آن جا كه از شهر و ديار خود آواره ماند و خاك ((بطحا)) را به اميد آن كه در ادامه ى تبليغ آزادتر و قوىتر گردد, ترك گفت و رو به جانب ((يثرب)) گذاشت.
محمد(ص) از مكه كه زادگاه و معبد و مسجد و خانه ى آبإ و امهاتش بود, به مدينه ى غريب و ناشناس هجرت كرد تا قرآن مجيد را هم چون خورشيد تابان بر آسمان حيات بشرى بركشد و جهان را از فروغ اين چراغ آسمانى گرم و روشن بدارد.
محمد(ص) در اين فداكارى عظيم جز اعظام دين تو و اعلاى كلمه تو و سركوبى دشمنان تو, هدف ديگرى نداشت.
و بدين ترتيب در خانه ى هجرت به تجهيزات و تسليحات مسلمانان همت گماشت و از آن جا به اميد اين كه درخت كفر را از ريشه بركند و بر جايش نهال بارور راستى و درستى بنشاند, برضد بت خانه ها به جنگ برخاست.
همه جا دست تواناى تو پشتيبان او بود و لواى ظفر و سعادت از آسمان ها بر فرق گرامش سايه مى انداخت.
تا آن كه بت پرستان قريش را در خانه هايشان از پاى درآورد و بت خانه ها را بر سرشان ويران ساخت و فرمان گرانمايه ى تو را جبرا و قهرا بر زندگى ننگين و نكبت گرفته ى آنان تحميل كرد.
پروردگارا! روح مقدس محمد(ص) را در اعلى عليين به جوار خويش بپذير و به پاداش رنج ها و زحمت هايى كه آن روح مقدس در راه رضاى تو و سعادت بندگان تو به خود پذيرفته, قرين رضا و مسرتش فرماى.
آن چنان بر منزلت و مرتبتش بيفزاى كه از آفريدگان تو, كس هم سنگ و هم وزن وى نباشد و بر فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل تو برترى و مهترى گيرد.
و هم چنان فرزندان صالح و پيروان صادق او را از شفاعت و محبتش بهره مند ساز و بيش از آنچه ما را به اكرام و انعام وعده فرموده اى, انعام و اكرام فرماى.
خداوندا! اى تو كه بندگانت را به وفادارى فرمان داده اى.
اى تو كه از هر وفادار, وفادارترى و از هر بخشنده, افزون تر و مطلوب تر همى بخشى.
تو كه اگر بخواهى بر دفتر كردار بندگانت به جاى گناه, ثواب بنويسى و عوض كيفر, پاداش فراوان فرستى.(1)
ما به فضل و انعام تو اميدواريم.

پى نوشت:
1. صحيفه ى كامله ى سجاديه, ترجمه جواد فاضل, ص 64-68

حرف اول

حرف اول

«لَقَد اَرسَلنا رُسُلَنا بِالبَيِّناتِ واَنزَلنا مَعَهُمُ الكِتابَ والميزانَ لِيَقومَ النّاسُ بِالقِسطِ؛ ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم و باآن‏ها كتاب و ميزان نازل كرديم تا مردم به عدالت قيام كنند.»

سوره حديد آيه ۲۵

مطابق اين آيه كريمه، در اسلام تحقق عدالت از اهداف مهم و اجتناب ناپذير حكومت نبوى و به طور اساسى بعثت پيامبر(ص) است. ضرورت پرداختن به اين مسئله از آن جهت است كه بدون شك امروز نه تنها جامعه ما كه جهان بشريت دست به گريبان پديده زشتى به نام بى‏عدالتى و تبعيض است به طورى كه حتى جوامع توسعه يافته نيز با وجود درآمدهاى فراوان از بى‏عدالتى در توزيع آنها رنج مى‏برند و باعث ايجاد شكافي عميق بين طبقات جامعه شده است .

به اعتقاد نظريه پردازان توسعه، عامل عمده اين شكاف طبقاتى، فقر و بى‏عدالتى ناشى از ظالمانه بودن مناسبات و روابط فيمابين عوامل اقتصادى به ويژه كار و سرمايه است. براى مثال، اقتصاددانانى چون مايكل تودارو ، ديويد كلمن، فورد نيكسون ، نواب حيدر نقوى توزيع ناعادلانه ثروت‏هايى مانند زمين، سرمايه مالى، ابزار توليد و وجود آزادى‏هاى نابرابر را عامل اصلى ناعادلانه شدن درآمدها مى‏دانند و اين درحالى است كه نظام اجتماعى اسلام، در عين حال كه از تمام ظرفيت‏هاى وجودى انسان‏ها و طبيعت براى رشد و شكوفايى مظاهر مادى استفاده مى‏كند، با نهادينه كردن باورهاى الهى و ارزش‏هاى انسانى و با اتخاذ روش‏ها و قوانين خاص، زمينه‏هاى شكاف طبقاتى و بهره‏كشى از انسان را از بين برده، و در عين حال رفاه عمومى را گسترش مى‏دهد. اين امر يكي از مظاهر كوچك نظام اجتماعي اسلام است كه بيانگر عظمت و درستي اين دين مي باشد .

در اين وبلاگ سعي دارم تا آنجا كه تونايي دارم درباره پيامبر اعظم(ص) اين عصاره دين و فرستاده به حق پروردگارنوشته و مطالب ارزنده اي ارائه نمايم تا شايد گامي هرچند كوچك در راستاي شناخت اين شخصيت بزرگواربراي افزايش آگاهي خويش و خوانندگان بردارم .

انشاءاله