مقام وعظمت پيامبر اعظم (ص)
«ان الله و ملائکته يصلون علي النبي يا ايها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما »([1])
«خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مي فرستند ، اي کساني که ايمان آورده ايد ، بر او درود فرستيد و به فرمانش به خوبي گردن نهيد .»
مقام پيامبر (ص) آنقدر والا است که آفريدگار عالم هستي و تمام فرشتگاني که تدبير اين جهان به فرمان حق بر عهده ي آنها گذارده شده است ، بر ايشان درود مي فرستند .او گوهر گرانقدر عالم آفرينش است و اگر به لطف الهي در ميان شما قرار گرفته مبادا ارزانش بشمريد ، مبادا ارج و مقام او در پيشگاه پروردگار و در نزد فرشتگان آسمان فراموش کنيد ، او کسي است که جهان در وجودش خلاصه شده است .
در اینجا توجه شما را به نکته ي ظريفي در آيه ي فوق جلب مي نمايم ، اينکه صلاه در اصل به معناي توجه خاص است و صلاه خدا بر پيامبرش به معناي توجه خاص و قرين به رحمتش به پيامبر (ص) است و چون در اينجا صلاه مقيد نيست لذا انعطاف کامل و مطلق خداوند را نسبت به پيامبرش مي رساند ؛ ملاحظه مي کنيد ، قبل از اينکه خداوند از مؤمنين بخواهد که بر پيامبرش درود فرستند ، خود و فرشتگانش بر ايشان درود و صلوات مي فرستند و صلوات مؤمنين نيز ، نوعي توجه از جانب ايشان بوسيله ي درخواست رحمت براي آن حضرت است .
و همانا اين درود فرستادن خداوند بر پيامبرش به مراتب بالاتر و فضيلتش افزون تر است از شرافت آدم که ملائک را فرمان به سجده اش داد ، زيرا در آنجا خداوند نمي توانست شريک آنان در آن فعل باشد ولي در اينجا خداوند همراه فرشتگان و مؤمنان بر پيامبر (ص)صلوات مي فرستد؛ اين چه عظمت و مقامي است که خداوند به آن بزرگوار عنايت فرموده است.!([2])
[1] احزاب ، 56 .
[2] مؤلف علی اکبری .
